Zobacz także

5 miejsc, które musisz odwiedzić w Ostródzie i jej okolicach

A A

ciekawe miejsca na mazurach,  ciekawe miejsca w ostródzie,  co zobaczyć w ostródzie

Zobacz również

Główną zaletą Ostródy jest przede wszystkim jej położenie. Miasto otacza kilka jezior, z najpopularniejszym Drwęckim na czele. Dużą atrakcję stanowi również kanał łączący ją z Elblągiem, a to przecież nie jedyne atrakcje Ostródy.

Jak spędzić czas w Ostródzie, kiedy nie można plażować albo chce się zobaczyć atrakcje miasta? Niżej przedstawiamy kilka miejsc, które naprawdę warto jest odwiedzić.

Chcesz spędzić kilka dni w Ostródzie? Nie czekaj i już teraz sprawdź ofertę noclegową w mieście, zobacz: Noclegi w Ostródzie

Gotycki zamek


Zamek to jeden z największych ostródzkich zabytków, przypomina o czasach, gdy miasto stanowiło ważny ośrodek administracji Zakonu Krzyżackiego. Jego budowę rozpoczęto w 1349 r., jednak musiało minąć kilka dziesięcioleci zanim została ukończona. Starania budowniczych poszły niestety na marne – warownia została zniszczona przez litewskiego księcia Kiejstuta, który w 1381 r. najechał te okolice. Zamek odbudowano w latach 1407-1410, gdy Krzyżacy szykowali się do wojny z Polską. Budowla miała kształt czworoboku, otaczał ją mur oraz fosa z przerzuconym nad nią mostem. Późniejsze lata były dużo spokojniejsze – aż do wielkiego pożaru w XVIII wieku, kiedy zniszczeniu uległa wieża oraz skrzydło wschodnie. Ostródzki zamek miał także swoją wielką chwilę. W jego komnatach przez miesiąc gościł cesarz Napoleon Bonaparte. Wydawał stąd nie tylko rozkazy swoim wojskom, przeżywał także romantyczne uniesienia – właśnie w Ostródzie rozpoczął się jego romans z Marią Walewską.

Obecnie zamek udostępniony jest zwiedzającym. W jego pomieszczeniach mieści się między innymi galeria oraz muzeum.

Szukasz innych ciekawostek o tym miejscu? Wejdź i zobacz: Zamek w Ostródzie

Kościół ewangelicki


W poszukiwaniu pięknych widoków warto wybrać się na ulicę Sienkiewicza, gdzie znajduje się kościół ewangelicki. Na szczycie kościelnej wieży dostępny jest punkt widokowy – aby tam dotrzeć trzeba pokonać jednak 105 stopni. Podczas tej wspinaczki turyści mogą podziwiać mechanizm starego zegara oraz dzwony, z których największy ma prawie półtora metra średnicy. Poza tym na kilku poziomach wieży eksponowane są dary wiernych – to głównie przedmioty codziennego użytku, a cała wystawa tworzy niewielkie, ale bardzo ciekawe, muzeum etnograficzne. Ciekawostkę stanowi fakt, że Ostróda ma swój własny hejnał, który odgrywany jest właśnie z tej wieży.

Jeśli będzie taka możliwość warto obejrzeć też wnętrze kościoła, gdzie uwagę zwracają piękne witraże. Jak można umówić się na zwiedzanie? Najlepiej skontaktować się pastorem parafii Łaski Bożej, obecnie zarządzającym świątynią.

Nabrzeże Jeziora Drwęckiego


Jezioro Drwęckie to największy akwen w mieście, a do tego także świetnie zagospodarowany. Warto więc odwiedzić jego nabrzeże podczas spaceru po Ostródzie. Obowiązkowo należy wybrać się na stylowe drewniane molo, z charakterystyczną altanką. Znajdują się przy nim najbardziej klimatyczne restauracje, nic dziwnego, że są one tak popularne – z ich okien rozciąga się naprawdę niesamowity widok. Przy nabrzeżu cumuje biała flota, więc warto skorzystać z okazji, by wybrać się w rejs po jeziorze albo Kanale Ostródzko-Elbląskim.

Kanał Ostródzko-Elbląski


Rejs statkiem po trawie to jedna z największych atrakcji w okolicy, a sam kanał jest prawdziwym unikatem. Jego budowę rozpoczęto w 1844 r. i do tej pory stanowi najdłuższy szlak żeglugowy w Polsce – jego długość to ponad 84 km, z odgałęzieniami aż 151 km. Na Kanale od Ostródy do Elbląga znajduje się aż 5 pochylni (Buczyniec, Kąty, Oleśnica, Jelenie, Całuny) i 2 śluzy (Miłomłyn i Zielona). Właśnie dzięki nim podczas rejsu turyści doświadczają „płynięcia po trawie”.

Rejsy obsługuje Żegluga Ostródzko-Elbląska, z którą można opłynąć cały kanał i jego okolice.

Rezerwat Sosny Taborskiej


Rezerwat leży poza granicami Ostródy – we wsi Tabórz. Miejsce powinno zainteresować osoby szukające ciekawostek przyrodniczych, a za takie na pewno każdy uzna stare, 250-letnie sosny. Drzewa w rezerwacie mają do 40 metrów wysokości, wyróżniają się gładkimi pniami bez guzów ani sęków. Drewno sosny taborskiej w swoim czasie było wysoko cenione przez szkutników. Podczas światowej wystawy, która miała miejsce w Paryżu w 1900 roku, Francuzi określili je nawet najlepszym sosnowym surowcem świata. Dzisiaj sosna taborska jest coraz rzadziej spotykana, gdyż z lasów stopniowo wypierają ją drzewa liściaste. Warto więc skorzystać z okazji i wybrać się na spacer ścieżką edukacyjną biegnącą przez rezerwat.

fot. Iwona_Olczyk (Pixabay.com CC0)

avatar

akceptuję regulamin

Zobacz także

Na skróty:

Mazury

Mazury to kraina historyczna oraz etnograficzna położona na północnym wschodzie Polski. Geograficznie jest część Pojezierza Mazurskiego a także Iławskiego. Mazury są położone w województwie warmińsko-mazurskim.

Ostatnie zlodowacenie mające miejsce około 14000-15000 lat temu ukształtowało krajobraz Mazur. Teren jest pagórkowaty, z wieloma jeziorami, rzeczkami i strumykami. Około 30% powierzchni Mazur pokrywją lasy. Na północy Mazur przeważają grądy a na południu możemy ogłądać bory sosnowe oraz mieszane.

Nazwa Mazury została wprowadzona przez władze pruskie w XIX wieku.

"Rzeczownik Mazur pochodzi od przedrostka maz- (brudzić, smolić, mazać) – pierwotnie słowo maź, oznaczało smołę i dziegć, pochodzi od zamieszkujących tutejsze lasy smolarzy – do którego dodano przyrostek -ur."

W dawnej polszczyźnie Mazur to mieszkaniec Mazowsza i z tym należy wiązać pochodzenie słowa Mazury. Z Mazowsza w dawnych czasach napływało na teren Mazur bardzo wiele osób, które się tu osiedlały. Mieszkańcy Mazur byli w większości z wyznania protestantami a dokładniej luteranami, którze władali jednak językiem polskim.

Mazury nazywa się Krainą tysiąca jezior ale na Mazurach jezior jest ponad dwukrotnie więcej

Warmia a Mazury

Mazurzy w większości byli protestantami i wraz z reformą narodziła się odrębność tej krainy poneiważ religia stała się głównym kryterium ludności która zamieszkuje te tereny. Warmia była natomiast katolicka i do 1772 roku wchodziła w skład Polski a reszta kraju była protestancka.

Mazury nigdy nie stanowiły odrębnej jednostki administracyjnej pod jakimkolwiek względem - Warmia natomiast tak. Nie da się więc jednoznacznie ustalić granic Mazur. Mazurzy to w skrócie Prusacy, protestanci a ich język to Polski lub mazurski. Ich germańska asymilacja miała miejsce do roku 1945 a potem większość z nich wyjechała do Niemiec. Dzisiaj rdzennych Mazurów jest na Mazurach około 5000.

"We współczesnej branży turystycznej określenie Mazury rozszerzyło swoje znaczenie: wszędzie, gdzie na północnym wschodzie Polski występują jeziora, pagórki i lasy, mówi się o Mazurach."