Zobacz także

Atrakcje regionu - poznaj Pieniężno

A A

ciekawe miejsca na mazurach,  warmia i mazury ciekawe miejsca,  ciekawe miejsca warmia i mazury

Zobacz również

Nieodparty urok warmińsko-mazurskich miasteczek zachęca, by poznać je bliżej. Dzisiaj zabieramy was do Pieniężna, które można uznać za jedno z najbardziej malowniczych w regionie.

Pieniężno, miasto otoczone zielenią


Pieniężno to warmińskie miasteczko, położone niedaleko Zalewu Wiślanego, na brzegu rzeki Wałszy. Ślady osadnictwa w tym rejonie sięgają czasów pogańskich – wcześniej w miejscu Pieniężna istniał pruski gród obronny, który opierał się Krzyżakom do połowy XIII wieku. Później ziemie stały się własnością kapituły warmińskiej, stworzono tu potężną fortyfikację. Miasto szczyci się również tym, że jego zarządcą był Mikołaj Kopernik, który przebywał tu przez kilka dni w 1518 i 1519 roku.

Dzisiejsze Pieniężno nosi ślady wojennych zniszczeń – w roku 1945 podczas ofensywy sowieckiej uległo prawie całkowitemu zniszczeniu. Zachowało się niewiele zabytkowych budynków, w tym dwa kościoły, fragment zamku kapituły warmińskiej oraz kilkanaście kamieniczek.

Pieniężno – to trzeba zobaczyć


Ocalałe z pożogi wojennej budowle świadczą o ciekawej historii miasta i na pewno warto je zobaczyć. Zacznijmy od ruin zamku kapitulnego, który został wybudowany w pierwszej połowie XIV wieku. Usytuowano go na wysokim wzgórzu, gdzie górował nad całą doliną Wałszy. Podczas walk polsko-krzyżąckich zamek został w 1414 roku spalony, a jego odbudowała stała się okazją, by dotychczasowe jedno skrzydło powiększyć do czterech. Wojna polsko-szwedzka przyniosła kolejne zniszczenia i odbudowę – tym razem w stylu barokowym. Zamek stracił jednak cechy obronne, a od końca XVIII wieku zaczął dodatkowo popadać w ruinę.

Około 1870 roku, ze względu na zły stan, rozebrano skrzydło wschodnie i południowe. Pozostałe skrzydła przebudowo na potrzeby administracji i sądu zaborcy pruskiego. W latach 1920-1931 przeprowadzono remont skrzydła zachodniego umieszczając w nim szkołę i niewielkie muzeum regionalne. Niestety, w 1945 roku zamek zdewastowano i spalono. Nie pomogła mu prowizoryczna konserwacja ruin pod koniec lat 50.

Równie ciekawą budowlą jest miejski ratusz, który powstał w tym samym czasie co warownia. Służył wtedy rajcom miejskim i handlarzom – kupcy zajmowali cały parter, znajdowała się tam hala, gdzie mogli sprzedawać swoje towary. Ratusz kilka razy płonął, jednak zawsze był odbudowywany, ostatnio po drugiej wojnie światowej. Jego rekonstrukcja rozpoczęła się w latach 80., a ukończono ją w 1997 roku, ustawiając wieżyczkę z miedzianką kopułą. Kryje się pod nią pieniężeńska kapsuła czasu.

W Pieniężnie można odnaleźć również ślady różnych wyznań – to imponujący kościół św. Piotra i Pawła, obecnie mający neogotycką bryłę, ale swoją historią sięgający czasów średniowiecza, zabytkowa grecko-katolicka cerkiew z bogato zdobionym ikonostasem oraz przepiękną polichromią, a oprócz tego również wieżę po kościele ewangelickim. Można ją zobaczyć przy rynku.

Jednak za największą atrakcję Pieniężna trzeba uznać Muzeum Misyjno-Etnograficzne Księży Werbistów. Zgromadzone tam eksponaty pochodzą ze wszystkich krajów, w których pracowali ojcowie. Na wystawach można zobaczyć stroje plemienne, maski, broń, przedmioty kultu i codziennego użytku między innymi z Chin, Japonii, Filipin, Indii, Indonezji, Papui Nowej Gwinei oraz krajów Afryki i Ameryki Łacińskiej.

Bogactwo przyrodnicze


Przy kościele Piotra i Pawła znajduje się zejście do malowniczego rezerwatu Dolina Rzeki Wałszy. Na chronionym terenie rzeka płynie głębokimi jarami, co wywiera duże wrażenie na zwiedzających. Przez rezerwat biegną szlaki turystyczne, warto więc wybrać się na Białą Górę, na szczycie której znajduje się punkt widokowy, skąd można podziwiać przepiękną panoramę całej okolicy.

Niedaleko Pieniężna leży malowniczy, otoczony lasem akwen. To Jezioro Tafotowo, które wyróżnia się ciekawą linią brzegową z wieloma zatoczkami i zakolami. Miejsce szczególnie upodobali sobie wędkarze, ale chętnie wybierają je też wczasowicze. Przy jeziorze znajduje się kemping z kąpieliskiem i wypożyczalnią sprzętu wodnego. Taftowo objęte jest strefą ciszy, więc w wypoczynku na pewno nie przeszkodzi warkot motorówek.

fot. grouchy (Pixabay.com CC0)

avatar

akceptuję regulamin

Zobacz także

Na skróty:

Mazury

Mazury to kraina historyczna oraz etnograficzna położona na północnym wschodzie Polski. Geograficznie jest część Pojezierza Mazurskiego a także Iławskiego. Mazury są położone w województwie warmińsko-mazurskim.

Ostatnie zlodowacenie mające miejsce około 14000-15000 lat temu ukształtowało krajobraz Mazur. Teren jest pagórkowaty, z wieloma jeziorami, rzeczkami i strumykami. Około 30% powierzchni Mazur pokrywją lasy. Na północy Mazur przeważają grądy a na południu możemy ogłądać bory sosnowe oraz mieszane.

Nazwa Mazury została wprowadzona przez władze pruskie w XIX wieku.

"Rzeczownik Mazur pochodzi od przedrostka maz- (brudzić, smolić, mazać) – pierwotnie słowo maź, oznaczało smołę i dziegć, pochodzi od zamieszkujących tutejsze lasy smolarzy – do którego dodano przyrostek -ur."

W dawnej polszczyźnie Mazur to mieszkaniec Mazowsza i z tym należy wiązać pochodzenie słowa Mazury. Z Mazowsza w dawnych czasach napływało na teren Mazur bardzo wiele osób, które się tu osiedlały. Mieszkańcy Mazur byli w większości z wyznania protestantami a dokładniej luteranami, którze władali jednak językiem polskim.

Mazury nazywa się Krainą tysiąca jezior ale na Mazurach jezior jest ponad dwukrotnie więcej

Warmia a Mazury

Mazurzy w większości byli protestantami i wraz z reformą narodziła się odrębność tej krainy poneiważ religia stała się głównym kryterium ludności która zamieszkuje te tereny. Warmia była natomiast katolicka i do 1772 roku wchodziła w skład Polski a reszta kraju była protestancka.

Mazury nigdy nie stanowiły odrębnej jednostki administracyjnej pod jakimkolwiek względem - Warmia natomiast tak. Nie da się więc jednoznacznie ustalić granic Mazur. Mazurzy to w skrócie Prusacy, protestanci a ich język to Polski lub mazurski. Ich germańska asymilacja miała miejsce do roku 1945 a potem większość z nich wyjechała do Niemiec. Dzisiaj rdzennych Mazurów jest na Mazurach około 5000.

"We współczesnej branży turystycznej określenie Mazury rozszerzyło swoje znaczenie: wszędzie, gdzie na północnym wschodzie Polski występują jeziora, pagórki i lasy, mówi się o Mazurach."